Over de naam

De os is in het zen-boeddhisme een metafoor voor het ware zelf, je essentie. Spirituele ontwikkeling wordt beschreven als het zoeken, vinden, en temmen van de os, die zich verzet en zich steeds laat afleiden door illusies, impulsen uit de buitenwereld en (aangeleerde) gehechtheden. Door het temmen van de os leef je steeds meer in het hier en nu, en wordt het leven licht, als in een dans.

 

Maar hoe ziet die os eruit? Wat is dat, je “ware zelf”? Dat is niet in woorden te beschrijven. Het bestaat uit vele “zelven”, delen die allemaal het beste met je voorhebben, maar allemaal op een andere manier reageren. Sommige zijn duidelijk zichtbaar, andere zitten meer verborgen, in de wereld van het onderbewuste. Alles wat je doet is het resultaat van de dans van al je delen …

In die dans zijn invloeden merkbaar van het leven dat je geleefd hebt, ervaringen die je hebt opgedaan. Maar ook van het leven dat je ouders hebben geleefd, en hun ouders, en vele, vele voorouders. Onbewust worden hun ervaringen overgedragen op delen in jou. Ook lang nadat zij gestorven zijn, dansen ze nog met je mee. Laat ze meedansen, maar laat ze niet leiden!